O P T O C H T E N :

Vanaf 1982 zijn De Klapblaosers in de Rucphense optocht te zien, met diverse en wisselende creaties behalen we ook diverse en wisselende prestaties. We proberen een chronologisch overzichtje te geven:

 

1982: Zonder naam liep de, in dat jaar opgerichte, Jeugdhofkapel voor het eerst mee in de Rucphense optocht. Niet als deelnemer, maar als muzikale aan- en opvulling. Omdat we nog niet eens beschikten over een eigen grote trom (tot die tijd hadden we deze altijd nog mogen lenen van De Leutlappen) moesten we er die zondag net voor de optocht, hals over kop, nog snel 1 op de kop tikken. Jantje de Koster wees ons in de kelder van de Vaart op een oude, witte harmonie-concert-trommel. Echt veel te zwaar, veel te groot... maar toch uitgelopen.

 

1983: Nu met naam: 'De Klapblaosers', met de zelfde veel te zware en grote, oude, witte harmonie-concert-grote trom (maar nu gelukkig op een bolderkar) en een compleet witte Es-Bas liepen de Klapblaosers voor het 2e jaar mee met de optocht. Niet als deelnemer voor prijzen, maar wederom als muzikale opvulling. 

 

 

 

 

 

 

 

 

1984: In onze nieuwe outfit aanschouwde de Rucphense bevolking jeugdhofkapel De Klapblaosers. Oliebollen, warme wafels en bij de familie van Boxtel na de optocht nog meer warme wafels eten. Niet echt heel vervelend dus om de optocht te lopen. Maar als deelnemer zijn we dan nog niet ingeschreven. 

 

 

 

 

 

 

 

1985: Na al de vorige optochten buiten mededinging gelopen te hebben, deden we dit jaar mee met een echte carnavalswagen. Gebaseerd op het motto 'bekek 't van 2 kaante' hadden we onze eigen wagen gebouwd. Het was de tijd dat er in de Rucphense optocht nog zo'n 10 wagens meereden. We behaalden een keurige 5e plaats.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1986: Deze optocht was voor ons in 1 woord samen te vatten: KOUD! Voor dat we überhaupt begonnen waren de klarinetten en saxofoons al bevroren. Ook de trompetten haakten langzaam af. Uiteindelijk hebben we het merendeel van de optocht met 3 man uitgelopen; een bas, trombone en kleine trom. (het was zelfs te koud om foto's te maken). Brrrrr..... maar... "mee 3 man kunde weg!"

 

1987: Als groep hadden we dit jaar (ons 5-jarig jubileumjaar) wel als deelnemer ingeschreven, maar meer dan een van-een-oude-krant-gevouwen-hoedje hadden we niet op. Dat we daar uiteindleijk nog een 6e plaats mee behaalden was echt veel meer dan verwacht/verdiend. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

1988: Ook dit jaar weer vroeg aangemeld als groep... en te laat bedacht dat we dan ook iets moesten uitbeelden. Dus ternauwernood van alles bij elkaar geraapt en in een bolderkar gegooid (vooral nog spullen die we over hadden van vorig jaar) en snel een leus op een bord geschreven: 'mense, zit mekaor niet op d'huid, maor pak 't aon en pak 't uit!' Het leverde ons een 4e plaats op (de Leutlappen snappen het ws nog steeds niet).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1989: Wel een idee, maar nu te laat met inschrijven. Wel meelopen dus, maar niet voor de prijzen. We voeren ons bedachte plan wel uit (maar eigenlijk zijn we ook daar niet echt op tijd mee, want zelfs tijdens de optocht moeten we nog dingen maken).

 

Maar ons 'optochthoogtepunt' van dat jaar ligt niet in Rucphen. We hebben de unieke mogelijkheid om eens een iets grotere optocht te bezoeken... we lopen mee met De Prinzengarde der Stadt Köln, in Napoleontische garden uniformen. 's Ochtends om 5.45 uur vertrokken vanuit Rucphen, ruim 3 uur in marstempo door de kartonnen dozen, paardenstront en chocolade, snoep, enz. lopen, en constant "musik machen... spielen!!" om uiteindelijk zo tegen 2 uur 's nachts weer je bed in te kruipen... Waanzinnig leuk :) 

     

 

1990: We hebben niet echt een idee, we hebben ook niet echt de tijd, en we geven ons ook niet officieel op. We lopen dus wel mee in de optcht, als kapel, maar daar blijft het ook wel bij.

 

1991: Ook dit jaar zou onze optocht-inbreng niet groter zijn dan het meelopen als kapel in de optocht. Het was maar weer eens heel koud en er lag zelfs sneeuw. Dat mocht de pret niet drukken... met de gehele kapel liepen we de optocht uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1992: In prachtig 'lenteweer', zo'n 15 graden Celcius liepen we ook dit jaar gewoon als blaoskapel de optocht mee. Niets bijzonders dus.

 

1993: Oké, het weer was dan minder, maar voor de rest was ons aandeel niet heel erg verschillend dan van de voorgaande jaren. Geen deelname als groep, wel meelopen natuurlijk.

 

1994: Met 1986-achtige wintertaferelen konden we de optocht toch (als enige kapel) van muziek voorzien. Dat was dan trouwens ook wel onze enige meerwaardige inbreng aan de optocht dat jaar.

 

1995: Na zo'n 6 magere optocht-jaren, was de spirit dit jaar weer wel aanwezig. Op tijd begonnen, op tijd ingeschreven... en met regelmaat onderling contact over hoe en wat. Dat gaat nog niet zo digitaal als tegenwoordig maar ook analoog gaat dat best. Pas op de zondagochtend zelf voorafgaand aan de optocht zien we elkaars creaties :)

Het levert wel onze eerste ervaring op met het behalen van een beker: 1e prijs bij de groepen met onze Marionettenact.  

 

1996: Natuurlijk waren we ook dit jaar weer van de partij. We hadden de smaak te pakken. Enthousiast en vol energie hebben we in de vrieskou met tot in de ellebogen in de lijm en papier maché gestaan in de schuur van timmerbedrijf De Rooij. Op zwarte kraaien 'reden' we dit jaar de optocht. We kwamen echter net 4 punten te kort om de beker andermaal in ontvangst te nemen: 2e plaats bij de groepen. Felicitaties aan 'Wij Z'11'!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1997: We hebben echt last van de 'optocht-koorts' gekregen. Als groep, maar toch met een platte wagen nemen we deel aan de optocht. Als heksen en kanibalen zijn we zeker een van de publiekslievelingen... we blijven steken op 2 punten van de 1e plaats: wedrom 2e plaats bij de groepen. De Imbinella's winnen de beker. Klasse!

 

1998: De link 'Gao d's speule' i.c.m. de Olympische spelen was misschien net iets te moeilijk voor de jury (een foutje dat we in de toekomst nog wel eens vaker maken) ;) In ieder geval hadden we zelf veel speel-leut en de 4e plaats vierden we met net zoveel enthousiasme als de voorgaande jaren.

 

1999: Wederom 'wilde' plannen, maar dit jaar kwam er niet veel van terecht. Een week van te voren hadden we nog niets en uiteindelijk hebben we de optocht gelopen met wat bij elkaar geraapte spullen... Onze act (die meestal tijdens de optocht pas echt vorm krijgt) was echter voldoende compenserend, zodat we ook dit jaar op de 4e plek eindigden.... en ja... ons plezier ten spijt, maar echt motiverend werkt dat natuurlijk niet...

 

2000: 'We luie ut in' is het motto dit jaar. We hebben wel wat bedacht, maar ook dit jaar waren de ideeën mooier dan de daadwerkelijke daadkracht. Zittend op een kar wilden we eigenlijk niet eens in de prijzen vallen (als groep hoor je te lopen). Dat we uiteindelijk toch nog op de 6e (van de 12) plaats terecht kwamen vonden we toch wel een beetje vreemd... we begrepen de jury niet echt.

 

2001: Omdat we ook dit jaar niet echt iets hadden voor de optocht besloten we nu de deelnemers die zich wel opgeven en er ook daadwerkelijk moeite voor doen alle kansen te geven. Wel meelopen dus, maar niet officieel aangemeld.

 

2002: Ook dit jaar lopen we alleen als kapel mee. Dat geeft een enkeling de kans om nu eens individueel mee te doen aan de optocht. Dit levert een mooie 2e prijs voor hen op. 

 

 

 

 

 

 

 

 

2003: Dit jaar door ziekte niet helemaal compleet, dus had de enkeling wederom een kans om zich met het podium te bemoeien. En dit jaar leverde dat het gewenste resultaat: De 1e plaats bij de enkelingen/paren. Gefelictiteerd Marina & Marnel! Dat jaren later dit idee 'gepikt' werd voor een Nederlandse film kan iedereen in Rucphen zich natuurlijk wel herinneren.

 

  

2004: Het jubileumjaar: we bestaan 22 jaar. De meeste energie gaat bij ons zitten in het organiseren van onze receptie, Stippefestival incl. CD-opname. Dat we wel meedoen met de optocht valt onder 'jeugdige' hoogmoed. We hebben daar helemaal geen tijd voor. De 9e plek is daar dan ook wel een gepaste afspiegeling van. Toch doet ie wel een klein beetje zeer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2005: We stoten ons geen 2e keer aan dezelfde optocht-steen, dus geen tijd = geen tijd. Geen probleem ook btw, want ook als kapel kun je de optocht lopen.

 

2006: Na de eindjaren '90 waren de eerste jaren van de nieuwe eeuw niet zo optocht-hoogstaand. Dit jaar is het enthousiasme weer terug en gaan we er weer voor. Naast de bont gekleurde pakken hebben we een zeer leuke en interactieve act die ons uiteindelijk (op 3 puntjes na) de 2e plaats oplevert. En daar had niet iedere deelnemer op gerekend. 'Wij Z'11' waren ons dat jaar nog net de baas, gefeliciteerd!

 

2007: Het idee kwam spontaan op een verjaardag en we zijn het nooit meer kwijtgeraakt. De film was de basis, de rest volgende min of meer vanzelf. Met absolute overmacht (67 punten boven de nummer 2) behaalden we de beker. En ook de mottoprijs werd unaniem door de jury aan ons toegewezen.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2008: Wederom een superidee... maar waarschijnlijk net iets té moeilijk voor de jury. 'As ons blue-mennekes dansend buiten staon, bieden ze de kraaien 'bloem-en-kus aon!' Zeg nou zelf... waanzinnig toch? Dat De Miesbrekers wonnen was zonder meer terecht. Dat we geen podiumplaatsje behaalden was toch wel een beetje spijtig. Het plezier was er trouwens totaal niet minder om.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2009: Met onze Kraaie-piep-show hebben we zo'n beetje half Rucphen gefotografeerd. Dat ze de foto's ook konden bestellen/downloaden kregen ze op een briefje. Wat een service... en wat gaan we met de tijd mee. En dat werd... helaas niet echt beloond. De 5e plek is niet erg, als de de rest beter is. Jammer dat de jury ons (weer) niet begreep ;) De act van Da'Kapelleke wel... zij behaalden de 1e plaats. Proficiat. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2010: 4 januari verscheen de eerste mail met een ideetje... 14 februari liepen we mee. En na zo'n kleine 28 keer aan de Rucphense optocht te hebben meegedaan kregen wij... de aanmoedigingsprijs! Wij geloven dat de jury ons echt nooit meer gaat begrijpen... hahaha. Oja... dit jaar stonden we weer wel op het podium: 3e plaats. Da'Kapelleke 2e en de Miesbrekers 1e.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2011: We willen de waardering van de aanmoedigingsprijs van vorig jaar zeker wel laten blijken, dus geven we ons bijtijds op. Kienderspel moet ons op het lijf geschreven zijn. De uitslag heeft nog nooit zo dicht bij elkaar gezeten, steeds 1 punt verschil tussen de nummer 3, 2 en 1. In die volgorde: De Klapblaosers, Da'Kapelleke en De Miesbrekers.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar we verzilveren de aanmoedigingsprijs van 2010 wel in de Mottoprijs van 2011.

 

 

2012: Met het motto 'We zen in de wolke' bevinden we ons tijdens de optocht soms er zelfs binnenin... het weer is helaas niet al te best. Natuurlijk geldt dat voor alle deelnemers, dus iedereen is even nat en heeft het even koud. Met 'The Voice of the wolken' spelen we wederom een keer in op de actualiteit, met natuurlijk de blijvende vraag of de jury het dit jaar begrijpt ;). De Kraai zingt waarschijnlijk toch echt net iets te vals :). We eindigen op een 5e plaats. Da'Kapelleke laat zich onder de rokken kijken en behalen de eerste prijs. Gefeliciteerd!